Moskvada məskunlaşan azərbaycanlı sənətkar Rauf Məmmədov Moskva Kinematoqrafiya İnstitutunu bitirdikdən sonra karyerasına kino prodüseri və rejissoru kimi başlayır. O, 4 filmin ərsəyə gəlməsində iştirak edib. Bu filmlərdən ikisi – Island of Dead Ships (1987) və Girl from Rouen Nicknamed Doughnut (1989) İsveçrənin Montrö şəhərində keçirilən Beynəlxalq Film Festivalının “Gümüş Qızılgül” mükafatına layiq görülüb. Rejissorluqdan əlavə, R.Məmmədov özündə kinematoqrafik fonla kollajı, həmçinin kompüter texnologiyalarını birləşdirən fotoqrafiyaya yönəlmiş incəsənət praktikasını inkişaf etdirir. Onun əsərləri Avropada, Rusiyada, Koreyada və Qüdsdə sərgilənib. 2007-ci ildə müdafiəsiz cəmiyyətləri təmsil edən modelləri istifadə etməklə Bibliya obrazları əks etdirən fotoqrafiyalar silsiləsinə görə sənətkarımız nüfuzlu Kandinksi premiyasının “İlin layihəsi” mükafatına nominasiya göstərilir. 2011-ci ildə R. Məmmədov Amsterdamdakı Lilya Zakirova və Moskvadakı Aydan qalereyalarına fərdi sərgilərini təqdim edir. Moskvanın Müasir İncəsənət Muzeyi geniş şəkildə sənətkarımızın «Silentium» adlı fərdi sərgisini nümayiş etdirir. 2013-cü ildə onun əl işi həmçinin Londonun Sotheby’s auksionu çərçivəsində təşkil edilən “Kəsişmədə: Qafqazdan və Mərkəzi Asiyadan müasir incəsənət” sərgisində nümayiş etdirilir. Günümüzdə R.Məmmədov öz əl işlərini Amsterdamdakı Lilya Zakirova Qalereyasında sərgiləməyə davam edir.

 

Raufun kinematoqrafik baxışını həmkarları ilə birgə vizual və emosional sıxlığa nail olmaq üçün yaratdığı filmlərdə sezmək olur. Teatr dekorasiyalarını, fotoşəkilləri və kompüter incəliklərini istfiadə edərək sənətkar öz obyektlərini individual şəkildə çəkərək diqqətini onların unikallığında və fərdiliyində cəmləşdirir. Bundan əlavə müvafiq kompüter proqramlarını istifadə edərək fotoportretlərini yaradıcılığındakı stilizə edilmiş səhnələrə həkk edir. Onun ən məşhur əsərləri incəsənət tarixi və ilahiyyatdan ilhamlanıb. 1988-ci ildə Daun sindromundan (insanlarda yüngül əqli geriləmə və xüsusi üz cizgilərinə səbəb olan genetik vəziyət) əziyyət çəkən insanları model qismində istifadə etməklə o, ikonik Bibliya səhnələrini, o cümlədən Leonardo DaVinçinin “Sonuncu Şam” əsərini fotokollaj şəklində canlandırır. Bu sindromdan əziyyət çəkən insanlar hislərini açıq ifadə etməklə və sevimli təbiətə malik olmaları ilə tanınır. Məhz onların hisslərinin saflığı Raufu bu insanlarla işləməyə vadar edir. Əsərlərində istifadə etdiyi modellərin üzlərindən mərhəmət və yumşaqlıq yağır. Sənətkar bu modelləri izləyiciləri öz təsvir və emosiya maneələri ilə üzləşməyə təşviq etmək üçün istifadə edir. İşıq, kölgə və boyalar sayəsində bu əsərlər klassik İntibah dövrünə və Holland rəssamlara aid rəsmlərə bənzəyir. 20 il öncə ilk dəfə təqdim olunan bu əsərlər konseptual baxımdan yenilikçi olduğu üçün müəllifə şöhrət qazandırır.

 

Növbəti illərdə digər foto silsilələrində, o cümlədən “Pyeta” və “Emmausda Şam” əsərlərində, Daun sindromundan əziyyət çəkən insanlarla işləməyə davam edən sənətkar daha sonra fokusunu genişləndirir. “Adəm və Həvva” layihəsi üçün, Rauf gənc yaşlarında tibb qardaşı kimi işlədiyi psixiatrik müəssisənin pasientlərini cəlb edir. Bu formalaşan təcrübə sənətkarın Adəm və Həvvanın hekayəsini, reallığı fantaziyadan, Raufun sözləri ilə isə, təsəvvürü şüuraltından ayıra bilməyən, şizofreniyadan əziyyət çəkən insanları istifadə etməyin intensivliyi vasitəsi ilə əks olunur. Raufun fikrincə, bu cür pasientlər öz təbiətlərinə daha yaxın olurlar, çünki bəşəriyyətin şüurundan ayrılması bizi ilahilikdən məhrum edib. O. Ruhi xəstəlikləri olduqca insani şəkildə təsvir etməklə izləyiciləri onların anlama təcrübəsinin dünyagörüşlərinə necə təsir etdiyi haqda düşünməyə dəvət edir. Bu əsərin zamana sığmayan təbiəti universaldır və bizdən “başqa” olmanın necə olduğunu sorğulamaqla, sənətkarın baxışının radikal ifadəsi sayəsində bizim mənəviyyatımızı sual altına qoyur.

 

Rauf Məmmədovun digər işlərinə nəzər yetirin: https://www.artsy.net/artist/raoef-mamedov

Moscow-based Azerbaijani artist Rauf Mamedov began his career as a filmmaker and director after graduating from the Moscow Cinematography Institute. He collaborated on four films, including Island of Dead Ships (1987) and Girl from Rouen Nicknamed Doughnut (1989), which both won a Silver Rose at the International Film Festival in Montreux, Switzerland. In addition to his work as a film director, he developed an art practice focusing on photography which combines his film background with collage and computer technology. His artwork has been exhibited across Europe, Russia, Korea and in Jerusalem. In 2007, he was nominated for the prestigious Kandinsky Prize ‘Project of the Year’ for his photographic series combining Biblical imagery with the use of models from vulnerable communities. He has presented solo exhibitions at the Lilja Zakirova Gallery in Amsterdam, Netherlands and the Aidan Gallery in Moscow and in 2011, the Moscow Museum of Modern Art held a large solo exhibition of his work entitled <<Silentium>>. His artwork was also featured in the 2013 Sotheby’s auction exhibition in London “At the Crossroads: Contemporary Art from Caucasus and Central Asia.” Today, he continues to exhibit his work through the Lilja Zakirova Gallery in Amsterdam.

 

Rauf cinematic eye is visible in his photographic works, which are produced with collaborators to achieve visual and emotional density. Using theatre-like sets, still photography, and computer manipulation, he photographs his subjects individually to focus on their uniqueness and personality. Using software, he then combines the photo portraits into stylized scenes within his artwork. His most famous works are inspired by art history and theology. In 1998, he recreated iconic Biblical scenes including Leonardo DaVinci’s The Last Supper as a photo collage of models with Down Syndrome, a genetic condition which renders people who have it with mild intellectual disability and characteristic facial features. People who suffer from the disorder are known for their open emotions and loving nature, which drew Rauf to work with them as the subject of his photography because of the purity of their expressions. His works draw out the empathy and kindness in the faces of the models, which he uses to confront viewers with their own perceptions and emotional barriers. Using light, shadow, and color, the works evoke classical paintings of the Renaissance and Dutch Masters in their sympathetic beauty. When the series was first introduced two decades ago, it was groundbreaking in its concept and propelled him to fame.

 

In subsequent years, he continued to work with people with Down Syndrome in other photo series, including Pieta and Supper at Emmaus, and then expanded his focus. In his project Adam and Eve, Rauf includes patients from a psychiatric facility where he worked as a nurse in his youth. This formative experience is expressed through the intensity in which he portrays the story of Adam and Eve with patients who are suffering from schizophrenia, a mental condition where they cannot distinguish reality from fantasy, or as Rauf states, the conscious from the subconscious. In Rauf’s view, the patients are thus closer to their essential nature, as the separation of humanity’s consciousness has led to our isolation from the Divine. He portrays mental illness in a deeply humanistic way, inviting viewers to consider how their own experience of consciousness informs their worldview. The timeless nature of the work is universal, asking us what it means to be the ‘other,’ questioning our own morality through the radical inclusion of his artistic vision.

 

Take a look at Rauf Mamedov’s other works: https://www.artsy.net/artist/raoef-mamedov

Rauf Məmmədov

Müəllif

Lesli Qrey Dubayda məskunlaşmış kurator olmaqla yanaşı, Körfəz ölkələri və Xəzər regionunun müasir incəsənətini araşdırır. O ArtAsiaPacific incəsənət jurnalı üçün Mərkəzi və Qərbi Asiya regionlarından yazır. O Bakı incəsənət səhnəsini sevir və tez-tez ziyarət edir.

Lesley Gray is a Dubai-based curator and researcher focusing on contemporary art in the GCC and Caspian Sea regions. She is also a freelance writer covering Central and West Asia for the art journal ArtAsiaPacific. She loves the Baku art scene and visits often.

Tags: