Yeni parlayan konseptual video və instalyasiya sənətkarı Aqil Abdullayev özünü Azərbaycanda ən maraqlı sənətkarlardan biri kimi doğruldub. Bakıda doğulub böyüyən Aqil, universitetdə kompüter mühəndisliyi üzrə təhsil alarkən hobbi kimi rəssamlıqla məşğul olur. Fikir və emosiyalarını araşdırmaq üçün başladılan bu təşəbbüs daha ciddi bir şeyə çevrilir və 2014-cü ildə Böyük Britaniyanın Nottinqem Trent Universitetində təsviri incəsənət üzrə bakalavr pilləsinə yiyələnmək qərarına gəlir. Məhz universitetdə Birləşmiş Krallıqda olduğu müddət ərzində rastlaşdığı qərb dünyasının çətinlik və ziddiyətlərini, həmçinin bu fərqli kontekst daxilində öz identikliyini araşdırmaq məqsədi ilə fəaliyyətini genişləndirərək, sosial şəbəkələrin, filmlərin və instalyasiyaların vasitəsi ilə incəsənətin yeni sahələrinə müraciət edir. Bu fəaliyyət nəticəsində Aqil bir sıra cəlbedici və uzunmüddətli layihələrə imza atır və kulminasiya olaraq video-art sahəsində əsərlər, o cümlədən 2018-ci ildə gənc rəssamlar üçün təşkil edilən nüfuzlu Liverpul biennalında nümayiş etdirilən, 2018-ci ilin dekabrında isə Cənubi London qalereyasına göndərilən “Rocking My Gucci (2017)” əsərini yaradır. Bundan əlavə, Aqil 2018-ci ilin noyabr ayında Bakının ARTIM qalereyasında “Çəhrayı gələcəyin utancaq oğlanı” adlı fərdi sərgisini təqdim edir. Burada o, müxtəlif video işləri və multimedia instalyasiyalarını nümayiş etdirməklə sosial şəbəkələrin Azərbaycan ictimaiyyətinə və müasir identikliyə təsirini araşdırmışdır. Aqilin işləri Azərbaycanda, Birləşmiş Krallıqda, bundan əlavə canlı efirdə nümayiş etdirilib. Artıq iki canlı incəsənət rezidentliyindən keçmiş sənətkar isə hal-hazırda Bakıda YARAT-ın rezidentidir.

 

Aqilin yaradıcılığı, əsas olaraq, Şərq və Qafqaz mədəniyyətinin necə ictimai və mədəni amillərin təsirinə necə düşməsi və insanların, necə onları əhatə edən əşyaların (həm “onlayn”, həm də real həyatda) vasitəsi ilə formalaşması ilə bağlıdır. Mübarizə apardığı ideyaları və məsələləri ifadə etmək üçün o, tez-tez əsərlərində alter-eqolar və uydurulmuş personajlar yaradır. Personajları ilə bağlı araşdırma yaratmaq üçün isə ona zaman lazımdır – çünki onların hər birinin kim olduğunu və onun konseptual düşüncələrinə nə qədər uyğun olduqlarının tam başa düşmək üçün 1 il tədqiqat tələb edilir. Onun bütün araşdırmaları və yaradıcılığı hər personajı sayəsində yaranan müxtəlif əsərlər silsiləsi ilə nəticələnir. Məsələn, Aqilin “Rocking My Gucci (2017)” video əsərində gənc insan internetdə onlayn virtual şəxsiyyət yaradaraq, özü barəsində həqiqi məlumatı bölüşmək əvəzinə, onu izləyənlərin görmək istədikləri kontenti təqdim edir. Bu əsərlə Abdullayev, fasiləsiz onlayn-həyat aparmağın necə çətin olduğunu vurğulamaq istəyir. Əsərlərindəki personajlarının rolunu oynamaqla Aqil identiklik və reallıq, rəssam və obraz arasında sərhədləri daha da seçilməz edir. Bu personajlar tez-tez onun videolarında monoloqlar, müsahibələr, təsvirlər və videokliplər vasitəsi ilə peyda olaraq, bizə dərs olmaq üçün metafora kimi öz həyatlarının fərqli aspektlərini bir araya gətirir. Aqilin yaradıcılığının verdiyi ən mühüm tövhə sosial medianın məkan, identiklik və kapitalizm maneələrini yox etməsini təhlil etməkdən ibarətdir. Buna baxmayaraq, əsərlərində göstərdiyi kimi, hal-hazırda onlayn icmalar var-dövlət, əlverişlilik və nüfuz ilə bağlı yeni maneələri gözdən keçirirlər.

 

İnternet ikonoqrafiyasını çox yaxşı bacaran Aqil, virtual identikliyin bizim və öz barəmizdə təəssüratlarımız üçün nə məna kəsb etdiyini araşdırmaq üçün memlərdən istifadə edir. Onun hazırki yaradıcılığı Azərbaycan ictimaiyyətinin özünə necə təsir etdiyini, həmçinin bunun müsbət və mənfi təzahürlərini araşdırır. Onun incəsənəti çox vaxt nikbindir – sənətkar öz əsərlərində bizə ümid və yumor anları bəxş edir. ARTIM qalereyasında baş tutan “Çəhrayı şəhər” (2018) sərgisi üçün təqdim etdiyi videosunda, getdikcə tənhalaşan qlobal kapitalist cəmiyyət nəticəsində yaranan qorxu və qətiyyətsizliyi dəf etməyin yollarını təklif edir. Aqil bizdən öz xoşbəxtliyimizi və potensialımızı (adətən sosial media çərçivəsində, dəstək və ilhamdan çox, alçaldılmağa və tənqidə yönəlmiş potensial düşüncələrimizi) reallaşdıra biləcəyimiz bir yeri təsəvvür və izah etməyi xahiş edir.

Agil Abdullayev, an emerging conceptual video and installation artist, has distinguished himself as one of the most interesting artistic voices in Azerbaijan. Born and raised in Baku, Agil developed a painting practice as a hobby while he studied computer engineering at university. What began as a way to explore his thoughts and emotions developed into something much more serious, and in 2014 he decided to pursue a BA in Fine Art at Nottingham Trent University in the United Kingdom. It was during his time at university that he expanded his work to encompass new media, using social media, film, and installation to explore the complexities and contradictions of the western culture that he encountered in the UK, and his own identity within this different context. This direction of work at university resulted in a series of compelling long-term projects that culminated in video art pieces, including Rocking My Gucci (2017) which was featured in the New Contemporaries exhibition of emerging artists at the prestigious 2018 Liverpool Biennial (UK); the exhibition then traveled to the South London Gallery in December 2018. Also in 2018, Agil presented a solo exhibition at the ARTIM gallery in Baku entitled ‘Shy Boy of the Pink Future’ in November 2018, in which he displayed a variety of video works and multimedia installations exploring the effect of social media on Azerbaijani social life and contemporary identity. His work has been exhibited in Azerbaijan, the UK and online, and he has completed two online art residencies; he is currently a Yarat resident artist in Baku.

 

Agil’s practice revolves around how eastern and Caucasian identity is influenced by social and cultural influences and how people are shaped by the things around them – both online and in the ‘real’ world. He often creates alter-egos and fictional characters in his work to represent the ideas and issues that he tackles. It takes him time to create his character studies – each one often requires a year of development for him to fully understand who they are and how they relate to his own conceptual thinking. All of his research and creativity results in various series of artworks that emerge through each character, including Rocking My Gucci (2017), a video work in which a young man created an online identity through which he developed a following based on what his audience wanted to see as opposed to presenting a true reflection of himself, highlighting the exhausting work of constantly performing an online life. Agil himself plays his characters in the artworks, further blurring the lines of identity and reality, artist and subject. These characters often appear in his videos through monologues, interviews, images and video clips, all piecing together facets of their life as metaphors for our own performed public identities. The most significant contribution of Agil’s work is his analysis of how social media breaks down the previous barriers of place, identity and capitalism. However, as he shows in his work, new barriers to wealth, access, and representation are constantly being renegotiated within the online community.

 

Astutely fluent in the iconography of the internet, Agil uses meme-friendly imagery to explore what virtual identity means to us and our conception of ourselves. His current practice examines how Azerbaijani society influences its own identity and how it manifests in both positive and negative ways. Above all, his art is optimistic – he presents moments of hope and humor in his work. In a video for his ARTIM exhibition, entitled Pink City (2018), he offered solutions to help people cope with the fear and insecurity resulting from an increasingly alienating global capitalist society. He asks us to envision and manifest a place where we can fully realize our happiness and our potential – potent ideas in a social media landscape that often serves to diminish and critique rather than to support and inspire.

Aqil Abdullayev
Aqil Abdullayevin fərdi saytıAqil Abdullayevin fərdi saytı

Müəllif

Lesli Qrey Dubayda məskunlaşmış kurator olmaqla yanaşı, Körfəz ölkələri və Xəzər regionunun müasir incəsənətini araşdırır. O ArtAsiaPacific incəsənət jurnalı üçün Mərkəzi və Qərbi Asiya regionlarından yazır. O Bakı incəsənət səhnəsini sevir və tez-tez ziyarət edir.

Lesley Gray is a Dubai-based curator and researcher focusing on contemporary art in the GCC and Caspian Sea regions. She is also a freelance writer covering Central and West Asia for the art journal ArtAsiaPacific. She loves the Baku art scene and visits often.

Tags: